Netwerkborrels? Nee, bedankt.

Ik voel het allemaal

Ik sta bij de tafel met hapjes en drankjes. Even rust, even tot mezelf komen. Al die mensen om me heen, ik trap iedere keer weer in de uitnodigingen voor netwerkgelegenheden. Het is echt niets voor mij, waarom onthoud ik dat nooit? Al die grote ego’s van andere ondernemers. Het energieveld staat op standje extra gespannen. Ik voel me zo ongemakkelijk, ik wil dit nooit meer doen. 


Netwerken = bluffen met zelfvertrouwen.

Netwerkborrels. O zo belangrijk als ondernemer. Ten minste, dat is me verteld toen ik begon met ondernemen. ‘Een goed netwerk is het halve werk, Dewi!’ Aha, ja. Oké. Het is super logisch en het is vast waar, maar ik kreeg het meteen al Spaans benauwd. Moet ik dan mensen om hulp gaan vragen? Verantwoording afleggen? Discussies voeren? Ik heb het al eens op een stage meegemaakt: die man kon zo goed netwerken. Wat hij deed? Bluffen vol zelfvertrouwen. Dat kan ik nooit!

Nou ja, ik zeg wel dat hij bluft vol zelfvertrouwen, maar was ook echt goed in zijn werk en dat wist hij. Hij schaamde zich er niet voor en voelde zich niet onzeker over zijn werk. En daar zit het verschil: ik voel me altijd onzeker over mijn werk. Als je daar op zo’n netwerkborrel staat met zoveel personen om je heen, dan moet je jezelf verkopen. BAM. Laat ze weten dat ze jou nodig hebben, laat ze weten dat jij alles weet over jouw vak!

Ben ik het wel waard? 

In theorie weet ik het allemaal, maar in de praktijk werkt het niet zo. Ik vind het eng om mensen aan te spreken en ik vind het eng om discussies aan te gaan. Weet je waar ik het meeste bang voor ben? Dat ze nou precies de dingen aan me vragen die ik niet weet. Of dat er mensen zijn die eigenlijk precies hetzelfde weten als ik, ook al hebben ze een bedrijf in een heel andere sector. Dat zou dus betekenen dat ik het niet waard ben.

Ik voel het allemaal

Wanneer ik als HSP’er met iemand in gesprek ben, weet ik me geen houding te geven. Of liever gezegd: dat vind ik moeilijk. Dat komt omdat ik veel meer in me opneem dan alleen de verbale communicatie. Non-verbale communicatie is iets wat het meeste met me doet. Ik zie meteen of iemand me wel of niet serieus neemt, wanneer iemand al weet wat ik ga vertellen of juist wanneer diegene wél geïnteresseerd is in wat ik te vertellen heb. Dat maakt verschrikkelijk onzeker, want door een vicieuze cirkel komt het er altijd op neer dat ik in real life veel minder serieus genomen word dan online. Ik zie er jong uit, kijk gauw weg, houd op openbare gelegenheden liever mijn mond en mijn gedachten draaien overuren.

Dus ik weet wat me te doen staat: ik moet het gewoon van mijn schriftelijke en visuele communicatie hebben. Dus geen netwerkborrels meer voor mij, het kost me teveel energie en ik krijg er andere vreemde en drukke energieën voor terug. En weet je? Dat is helemaal oké.

Advertenties

Een gedachte over “Netwerkborrels? Nee, bedankt.

  1. Toffe website!! En Goed besluit Dewi! Aan het begin van mijn ondernemerschap hoorde ik ook vaak dat ik naar netwerkborrels moest. Maar dat zijn goed bedoelde tips van extraverte ondernemers. En ik vroeg me af: hoeveel ga ik precies verkopen als ik mezelf zo zichtbaar ongemakkelijk voel op een netwerkborrel? Waarschijnlijk niets. Er zijn meer dan genoeg marketingtools. Netwerken is daar 1 van, maar dat betekent niet dat je die ook in moet zetten. Ondernemen op je eigen manier is het beste.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s