Afgeronde opdracht. Opluchting of juist niet?

Yes, die ene opdracht is helemaal afgerond. Opluchting! Ten minste, de laatste bestanden zijn verstuurd en nu verwacht ik nog reactie over of het naar wens is voltooid. Waar je normaal gewoon benieuwd bent naar wat een klant van het resultaat vindt, ben ik bang voor reactie. 

Wat is dat nou? Waarom durf ik mijn mail niet te checken als ik iets naar de klant heb verstuurd? Op zich heb ik wel een idee: kritiek. Ik ben erg kwetsbaar als het om kritiek gaat, voornamelijk omdat ik zelf een echte perfectionist ben. Ik weet ook wel dat er een hoop beter en anders kan op het moment dat ik het verstuur. Als het niet om de inhoud van de opdracht gaat (of dat nou fotografie of iets grafisch is), dan gaat het wel om de manier waarop ik zaken doe.

Boos op de klant? Boos op mezelf. 
En ik heb van mijn moeder geleerd: wanneer iets je heel erg raakt, dan is de kans groot dat je weet dat de ander gelijk heeft. Dus stel dat ik een reactie krijg: ‘Bedankt, ik vind het heel erg mooi geworden! Wel jammer dat het zo lang heeft moeten duren.’ dan kan ik helemaal gek worden van binnen. Paniek. Boos op de klant. Boos op de klant? Daarmee bedoel ik dus in feite: boos op mezelf. Zie je wel, ik heb het veel te laat verstuurd en met welke reden? Ja, welke reden eigenlijk? Omdat ik er niet aan toe was zeker? Net als altijd? Ik stel me aan. Ik stel me gewoon aan en ik ben laks en… en… en… Die gedachten kunnen de hele avond (en soms zelfs langer) duren.

Flutondernemer
Dus op het moment dat ik een mail stuur naar een klant, komt de faalangst in me naar boven. Dan bedenk ik me ook echt: waar ben ik mee bezig? Wat voor een flutondernemer ben je als je niet tegen kritiek kunt? Als je boos wordt of gewoon gaat huilen als de klanten niet positief reageren?

De peptalk
Maar ja, dan besef ik me: ik weet zeker dat het moment komt dat ik daar wel tegen ga kunnen of in ieder geval een manier heb gevonden om daar beter mee om te gaan. Ik weet het gewoon 100% zeker! En ik ben oprecht heel blij dat ik open sta om dat te leren. Soms, op van die avonden dat ik met spanning zit te wachten op een reactie, dan voelt dat niet zo. En toch, wanneer het achter de rug is, besef ik me vooral dat ik weer eens trots op mezelf kan zijn. Je leert alleen maar door vallen en opstaan.

Als hooggevoelig meisje met faalangst, zijn die drempels gewoon net iets kleiner en komt het net iets sneller en dieper binnen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s